دیابت و پوکی استخوان دو بیماری مزمن شایع هستند که به طور مستقل میتوانند کیفیت زندگی افراد را تحت تأثیر قرار دهند. نکته قابل توجه این است که این دو بیماری میتوانند با یکدیگر مرتبط باشند و خطرات جدی برای سلامت افراد ایجاد کنند. دیابت، با اختلال در متابولیسم گلوکز، میتواند بر سلامت استخوانها تأثیر گذاشته و خطر پوکی استخوان را افزایش دهد. پوکی استخوان نیز با کاهش تراکم استخوان، احتمال شکستگیها را افزایش داده و ناتوانی و محدودیتهای حرکتی را به دنبال دارد.
در این مقاله از سیناکر به بررسی ارتباط بین دیابت و پوکی استخوان میپردازیم. ابتدا به توضیح مختصری در مورد هر یک از این بیماریها و شیوع آنها میپردازیم. سپس به بررسی مکانیسمهای بیولوژیکی که دیابت را به پوکی استخوان مرتبط میسازند، خواهیم پرداخت. در نهایت، به عوامل خطر، عوارض و راهکارهای پیشگیری و درمان این دو بیماری به طور همزمان اشاره خواهیم کرد. هدف این مقاله، افزایش آگاهی در مورد ارتباط دیابت و پوکی استخوان و تأکید بر اهمیت تشخیص زودهنگام و مدیریت بهینه این دو بیماری است.
آنچه در این مقاله خواهید خواند
- پوکی استخوان چیست؟
- علائم پوکی استخوان
- تشخیص پوکی استخوان
- چه کسانی باید سنجش تراکم استخوان انجام دهند؟
- دیابت چیست؟
- ارتباط دیابت و پوکی استخوان
- عوامل خطر مشترک دیابت و پوکی استخوان
- نقش مقاومت به انسولین در پوکی استخوان
- عوارض ناشی از ابتلا به دیابت و پوکی استخوان
- آزمایش پوکی استخوان
- برای پوکی استخوان چی بخوریم؟
- درمان پوکی استخوان|پوکی استخوان درمان دارد؟
- برای درمان سریع پوکی استخوان چه کنیم؟
- درمان قطعی پوکی استخوان|درمان قطعی پوکی استخوان شدید
پوکی استخوان چیست؟
پوکی استخوان به انگلیسی Osteoporosis یا استئوپروز شناخته میشود، بیماری میباشد که باعث ضعیف شدن استخوانها میشود و احتمال شکستگی آنها را افزایش میدهد. در این بیماری، استخوانها تراکم مواد معدنی خود را از دست میدهند و ساختار داخلی آنها آسیب میبیند. در نتیجه، استخوانها شکنندهتر شده و حتی با ضربات خفیف یا زمین خوردنهای ساده نیز ممکن است دچار شکستگی شوند. پوکی استخوان اغلب بدون علامت است و فرد تا زمان وقوع شکستگی متوجه بیماری خود نمیشود. به همین دلیل به آن “بیماری خاموش” نیز میگویند. شایعترین محلهای شکستگی در پوکی استخوان شامل لگن، ستون فقرات و مچ دست هستند. عوامل مختلفی میتوانند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهند، از جمله:
- سن بالا
- سابقه خانوادگی پوکی استخوان
- جنسیت (زنان بیشتر در معرض خطر هستند)
- یائسگی زودرس
- کمبود کلسیم و ویتامین D
- کمبود فعالیت بدنی
- مصرف سیگار و الکل
- برخی بیماریها مانند دیابت و پرکاری تیروئید
- مصرف برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها
علائم پوکی استخوان
به طور معمول پوکی استخوان در مراحل اولیه خود نشانه خاصی ندارد و بیشتر افراد پس از شکستگی یکی از استخوان بدن خود و با مراجعه به نزد پزشک، از وجود آن مطلع میشوند. به همین دلیل به پوکی استخوان بیماری خاموش نیز گفته میشود. با این وجود، بعضی علامت زنگ هشدار هستند و باید آنها را به طور جدیتری مورد بررسی قرار داد. علائم رایج بیماری پوکی استخوان به شرح زیر است:
- شکستن استخوانها حتی با یک ضربه خفیف و یا با زمین خوردن ساده
- احساس درد در استخوانهای بدن به ویژه در قسمت پا، لگن، گردن و کمر که به عنوان مهمترین نشانههای اولیه پوکی استخوان هستند.
- گرفتگی پاها، درد شدید کمر، بیماریهای لثه و شلی دندانها
- کاهش تدریجی قد حتی تا چهار سانتی متر در طی زمان
- پیدایش قوز یا خمیدگی پشت
- تغییر در وضعیت بدنی و دشواری در ایستادن صاف
علائم مخفی پوکی استخوان در زنان
نشانههای زیر ممکن است در زنانی که به پوکی استخوان مبتلا هستند، مشاهده شود که آنها را بررسی میکنیم:
- احساس درد در استخوان: از اولین علائم پوکی استخوان، میتوان به درد مداوم و ناگهانی در استخوانها (به ویژه در ناحیه کمر به دلیل شکستگیهای ریز در مهرهها) اشاره کرد.
- کاهش تدریجی قد: افراد ممکن است با گذشت زمان و با پیشرفت بیماری، دچار کاهش قد شوند.
- تجربه شکستگیهای مکرر: شکستگیهای ناگهانی و مکرر حتی با یک ضربه خفیف و آرام میتواند خبر از پوکی استخوان بدهد.
علائم مخفی پوکی استخوان
نشانههای مخفی پوکی استخوان شامل درد در استخوانها، احساس خستگی زودرس، شکسته شدن استخوانها خصوصاً در ناحیه مچ، ران و ستون فقرات، کاهش تدریجی قد و کاهش انعطاف بدن و حرکت در مفاصل میشود. شناختن این علائم بسیار مهم است؛ زیرا در صورت تشخیص به موقع آنها میتوان اقدامات لازم جهت پیشگیری و درمانی مناسب را انجام داد تا از پیشرفت بیماری، جلوگیری شود و خطر شکستن استخوانها نیز کاهش یابد. علائم مخفی پوکی استخوان شامل موارد زیر هستند:
- احساس درد در نواحی پا، لگن، گردن و کمر
- خمیدگی ستون فقرات
- کاهش قد به مرور زمان
- شکستگیهای مکرر استخوانها
- دندان درد
تشخیص پوکی استخوان
تشخیص پوکی استخوان معمولاً با ترکیبی از روشهای زیر انجام میشود:
- سنجش تراکم استخوان (BMD): این روش اصلیترین و دقیقترین روش برای تشخیص پوکی استخوان است. در این روش، با استفاده از دستگاههای مخصوص، تراکم مواد معدنی در استخوانها (به خصوص در ستون فقرات و لگن) اندازهگیری میشود. DEXA scan شایعترین نوع سنجش تراکم استخوان است که از اشعه ایکس با دوز پایین استفاده میکند. نتایج سنجش تراکم استخوان با نمره T بیان میشود. این نمره نشان میدهد که تراکم استخوان فرد چقدر از تراکم استخوان یک فرد سالم ۳۰ ساله کمتر است. بر اساس نمره T، میتوان پوکی استخوان یا استئوپنی (کاهش تراکم استخوان) را تشخیص داد.
- معاینه فیزیکی: پزشک با معاینه فیزیکی و بررسی عواملی مانند قد، وزن، شکل ستون فقرات و سابقه شکستگی، میتواند به پوکی استخوان مشکوک شود.
- آزمایش خون و ادرار: در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش خون و ادرار را برای بررسی سطح کلسیم، ویتامین D و هورمونهای مرتبط با سلامت استخوان تجویز کند.
- تصویربرداری: در صورت شک به شکستگی یا سایر مشکلات استخوانی، ممکن است از روشهای تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سیتی اسکن یا MRI استفاده شود.
چه کسانی باید سنجش تراکم استخوان انجام دهند؟
در ادامه با گروه سنی و افرادی که باید سنجش تراکم استخوان انجام دهند، بیشتر آشنا میشویم.
- زنان ۶۵ سال به بالا
- مردان ۷۰ سال به بالا
- افراد با عوامل خطر پوکی استخوان (مانند سابقه خانوادگی، شکستگی قبلی، مصرف برخی داروها)
- افراد مبتلا به بیماریهایی که خطر پوکی استخوان را افزایش میدهند (مانند دیابت)
اگر نگران ابتلا به پوکی استخوان هستید، با پزشک خود مشورت کنید تا در صورت نیاز، سنجش تراکم استخوان و سایر آزمایشات لازم را برای شما تجویز کند.
دیابت چیست؟
دیابت یک بیماری مزمن است که وقتی بدن شما به درستی از انسولین استفاده نمیکند یا به اندازه کافی انسولین تولید نمیکند، رخ میدهد. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده تولید میشود و به قند (گلوکز) کمک میکند تا از خون وارد سلولهای بدن شود و به عنوان انرژی استفاده شود. وقتی انسولین به درستی کار نکند، قند در خون تجمع پیدا میکند و میتواند به مرور زمان به چشمها، کلیهها، اعصاب، و قلب آسیب برساند. دیابت انواع مختلفی دارد، اما شایعترین آنها دیابت نوع ۱ و دیابت نوع ۲ هستند. دیابت نوع ۱ یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به سلولهای تولیدکننده انسولین در لوزالمعده حمله میکند. دیابت نوع ۲ معمولاً در بزرگسالان و افراد چاق رخ میدهد و به دلیل مقاومت بدن به انسولین یا کاهش تولید انسولین ایجاد میشود.
ارتباط دیابت و پوکی استخوان
دیابت و پوکی استخوان دو بیماری شایع هستند که ممکن است به طور همزمان در افراد بروز کنند و سلامت آنها را به خطر بیاندازند. گرچه در نگاه اول ممکن است ارتباطی بین این دو بیماری به نظر نرسد، اما تحقیقات نشان دادهاند که دیابت میتواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد. مکانیسمهای ارتباط دیابت و پوکی استخوان:
- کاهش تراکم استخوان: دیابت، به ویژه دیابت نوع ۱، میتواند منجر به کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر شکستگی شود.
- مقاومت به انسولین: مقاومت به انسولین، که از ویژگیهای دیابت نوع ۲ است، میتواند بر عملکرد سلولهای استخوانی تأثیر منفی گذاشته و منجر به کاهش تراکم استخوان شود.
- اختلال در عملکرد سلولهای استخوانی: دیابت میتواند باعث اختلال در تعادل بین فعالیت سلولهای استخوانساز (استئوبلاستها) و سلولهای استخوانخوار (استئوکلاستها) شود و منجر به کاهش تراکم استخوان شود.
- عوارض دیابت: برخی از عوارض دیابت مانند نوروپاتی و نفروپاتی نیز میتوانند به طور غیرمستقیم بر سلامت استخوان تأثیر گذارند و خطر پوکی استخوان را افزایش دهند.
با توجه به ارتباط دیابت و پوکی استخوان، تشخیص زودهنگام و مدیریت بهینه این دو بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است. افراد مبتلا به دیابت باید به طور منظم تحت نظر پزشک باشند و اقدامات لازم برای پیشگیری از پوکی استخوان را انجام دهند.
عوامل خطر مشترک دیابت و پوکی استخوان
دیابت و پوکی استخوان، دو بیماری شایع و مزمن هستند که عوامل خطر مشترک متعددی دارند. این عوامل خطر، زمینهساز ابتلا به هر دو بیماری شده و میتوانند به طور همزمان بر سلامت افراد تأثیر بگذارند.
- ژنتیک یکی از مهمترین عوامل خطر مشترک است. سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت یا پوکی استخوان، احتمال ابتلا به هر دو بیماری را افزایش میدهد.
- افزایش سن در بروز هر دو بیماری نقش دارد، به عبارتی با افزایش سن، تراکم استخوان کاهش یافته و خطر پوکی استخوان افزایش مییابد. همچنین، با افزایش سن، احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ نیز بیشتر میشود.
- جنسیت نیز از عوامل خطر مشترک است. زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند، خصوصاً پس از یائسگی. همچنین، دیابت نوع ۲ در زنان یائسه شایعتر است.
- تغذیه نامناسب، به ویژه کمبود کلسیم و ویتامین D، در ابتلا به هر دو بیماری مؤثر است. کلسیم و ویتامین D برای حفظ سلامت استخوانها ضروری هستند و کمبود آنها میتواند منجر به پوکی استخوان شود. همچنین، تغذیه نامناسب میتواند منجر به چاقی و مقاومت به انسولین شود که از عوامل خطر دیابت نوع ۲ هستند.
- عدم تحرک نیز در ابتلا به هر دو بیماری نقش دارد. ورزش منظم به حفظ تراکم استخوان و کنترل قند خون کمک میکند.
- مصرف برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها میتواند خطر ابتلا به پوکی استخوان و دیابت را افزایش دهد.
با توجه به عوامل خطر مشترک دیابت و پوکی استخوان، افرادی که به یکی از این بیماریها مبتلا هستند، باید برای پیشگیری از بیماری دیگر اقدامات لازم را انجام دهند. این اقدامات شامل رعایت تغذیه سالم، ورزش منظم، کنترل وزن و مراجعه منظم به پزشک برای انجام معاینات دورهای است.
نقش مقاومت به انسولین در پوکی استخوان
مقاومت به انسولین، وضعیتی است که در آن سلولهای بدن به درستی به هورمون انسولین پاسخ نمیدهند و نمیتوانند گلوکز را از خون جذب کنند. این وضعیت میتواند منجر به افزایش قند خون و در نهایت دیابت نوع ۲ شود. اما علاوه بر دیابت، مقاومت به انسولین میتواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را نیز افزایش دهد. انسولین به جذب کلسیم در روده کمک میکند. در مقاومت به انسولین، این فرآیند مختل شده و جذب کلسیم کاهش مییابد. در نتیجه، کلسیم کمتری برای ساخت و حفظ استخوانها در دسترس خواهد بود. مقاومت به انسولین میتواند منجر به افزایش دفع کلسیم از طریق ادرار شود و در نتیجه، کلسیم مورد نیاز استخوانها کاهش یابد.
انسولین بر فعالیت سلولهای استخوانساز (استئوبلاستها) و سلولهای استخوانخوار (استئوکلاستها) تأثیر میگذارد. مقاومت به انسولین میتواند تعادل بین فعالیت این سلولها را برهم زده و منجر به کاهش تراکم استخوان شود. مقاومت به انسولین با افزایش التهاب در بدن همراه است. التهاب مزمن میتواند به استخوانها آسیب رسانده و خطر پوکی استخوان را افزایش دهد. همچنین در مقاومت به انسولین، کبد به تولید بیش از حد گلوکز ادامه میدهد. این افزایش قند خون میتواند به استخوانها آسیب رسانده و خطر پوکی استخوان را افزایش دهد.
مقاومت به انسولین نه تنها خطر دیابت نوع ۲ را افزایش میدهد، بلکه میتواند منجر به پوکی استخوان نیز شود. بنابراین، کنترل وزن، تغذیه سالم، ورزش منظم، و در صورت نیاز، مصرف دارو برای بهبود حساسیت به انسولین میتواند در پیشگیری از پوکی استخوان در افراد مبتلا به مقاومت به انسولین مؤثر باشد.
عوارض ناشی از ابتلا به دیابت و پوکی استخوان
ابتلا به دیابت و پوکی استخوان به طور همزمان میتواند عوارض جدی برای سلامت افراد ایجاد کند و کیفیت زندگی آنها را تحت تأثیر قرار دهد. در واقع، این دو بیماری با هم میتوانند یک چرخه معیوب ایجاد کنند که در آن هر بیماری باعث تشدید بیماری دیگر میشود. برخی از عوارض ناشی از ابتلا به دیابت و پوکی استخوان عبارتند از:
- افزایش خطر شکستگی: پوکی استخوان باعث ضعف استخوانها و افزایش خطر شکستگی میشود. در بیماران دیابتی، به دلیل اختلال در روند ترمیم استخوان، شکستگیها دیرتر بهبود مییابند و عوارض بیشتری ایجاد میکنند. شکستگیهای شایع در افراد مبتلا به پوکی استخوان شامل شکستگی لگن، ستون فقرات، و مچ دست هستند.
- کاهش کیفیت زندگی: درد ناشی از شکستگی، محدودیت حرکتی، و ناتوانی در انجام فعالیتهای روزمره میتواند کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت و پوکی استخوان را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
- ناتوانی و محدودیتهای حرکتی: شکستگیها، به ویژه شکستگی لگن، میتوانند منجر به ناتوانی و محدودیتهای حرکتی طولانیمدت شوند. این موضوع میتواند استقلال افراد را محدود کرده و نیاز به مراقبتهای پرستاری را افزایش دهد.
- افزایش هزینههای درمانی: تشخیص، درمان، و توانبخشی شکستگیها و سایر عوارض ناشی از دیابت و پوکی استخوان میتواند هزینههای درمانی قابل توجهی را به افراد و سیستم بهداشت و درمان تحمیل کند.
- افزایش خطر سایر عوارض دیابت: پوکی استخوان میتواند خطر ابتلا به سایر عوارض دیابت مانند بیماریهای قلبی عروقی، نوروپاتی، و نفروپاتی را نیز افزایش دهد.
- افزایش خطر مرگ: مطالعات نشان دادهاند که ابتلا به دیابت و پوکی استخوان به طور همزمان میتواند خطر مرگ و میر را افزایش دهد.
آزمایش پوکی استخوان
پزشک ممکن است برای تشخیص درست پوکی استخوان، انجام چند آزمایش را درخواست کند. این آزمایشها تعیین کننده کاهش یا افزایش توده استخوانی و میزان شدید بودن هستند. آزمایشهای تشخیص پوکی استخوان معمولاً شامل آزمایش خون و آزمایش ادرار و آزمایش سنجش تراکم استخوانی است که در ادامه توضیح مختصری راجع به این آزمایش به شما ارائه میدهیم.
آزمایش سنجش تراکم استخوانی
اصلیترین روش تشخیص کاهش توده استخوانی، انجام آزمایش سنجش تراکم استخوانی است که میتواند قبل از وقوع شکستگی آن را پیدا کند. این آزمایش بی خطر است و کاملاً دقیق و بدون درد انجام میشود. در صورت وجود توده استخوانی کم یا پوکی استخوان، معمولاً پزشک این آزمایش را هر دو یا سه سال یک بار برای بررسی مجدد استخوانها تکرار میکند.
برای پوکی استخوان چی بخوریم؟
برای درمان پوکی استخوان لازم است تا اقدامات متفاوتی انجام شود. این اقدامات شامل تغییر و اصلاح سبک زندگی، مصرف دارو و استفاده از مواد غذایی مناسب جهت تقویت استخوانها میشود. در ادامه، مهمترین مواد مغذی و خوراکیهایی که میتوانند در درمان پوکی استخوان مؤثر باشند را بررسی میکنیم:
کلسیم، عنصری مهم برای سلامت استخوانها
کلسیم به عنوان یکی از اصلیترین مواد معدنی جهت حفظ تراکم استخوان شناخته میشود و افرادی که به پوکی استخوان مبتلا هستند، باید به مقدار کافی از کلسیم در رژیم غذایی خود استفاده کنند. منابعی که در آنها کلسیم به مقدار فراوانی یافت میشود، عبارتاند از:
- مصرف لبنیات از جمله شیر، ماست و پنیر
- سبزیجات برگ سبز مانند کلم بروکلی، اسفناج و کلم پیچ
- کنجد و بادام
- ماهیهای ساردین و سالمون
همچنین ممکن است برخی افراد قرص مصرف نمایند که به عنوان بهترین قرص کلسیم برای پوکی استخوان میتوان به کلسیم سیترات و ویتامینD3 (مثل Osteocare یا Calcium Citrate‑D) اشاره کرد، چرا که جذب بهتری دارند و برای سنین بالا گزینه مناسبی به شمار میروند.
ویتامین D و افزایش جذب کلسیم
ویتامین D به بدن در جذب بهتر کلسیم کمک بسیار زیادی میکند و کمبود آن میتواند منجر به کاهش تراکم استخوانها شود. منابعی که ویتامین D در آنها یافت میشود شامل موارد زیر است:
- نور خورشید
- ماهیهای چرب مانند ماهی سالمون، تن و ساردین
- زرده تخم مرغ
- شیر و لبنیاتی که با ویتامین D غنی شدهاند.
پروتئین و تقویت استخوانها و عضلات
پروتئین نقش مهمی را جهت حفظ سلامت استخوانها ایفا میکند و کمبود آن در بدن میتواند ضعف و شکنندگی استخوانها را به همراه داشته باشد. منابعی که پروتئین سالم دارند، به شرح زیر هستند:
- گوشتهای کمچرب مثل مرغ و بوقلمون
- تخم مرغ
- حبوبات مانند عدس، لوبیا و نخود
- آجیل و مغزها
منیزیم و روی برای حمایت از تشکیل استخوان
منیزیم وظیفه تنظیم سطح کلسیم و عملکرد ویتامین D را بر عهده دارد و منابع آن شامل موارد زیر است:
- مغزها و دانهها: تخم کدو، کنجد، تخم آفتابگردان، بادام و گردو
- سبزیجات برگ سبز: اسفناج، برگ چغندر و کلم بروکلی
- غلات کامل: جو دوسر، نان سبوس دار و برنج قهوهای
- میوهها: موز و آووکادو
- روی (زینک): باعث تقویت رشد استخوانها شده و در مغزها، گوشت قرمز و حبوبات به وفور یافت میشود.
ویتامین K و بهبود ساختار استخوانی
این ویتامین در تولید پروتئینهای مرتبط با سلامت استخوان نقش دارد. منابع غذایی که ویتامین K دارند، شامل کلم بروکلی، اسفناج، کاهو، روغن زیتون و آووکادو هستند.
اسیدهای چرب امگا ۳ و کاهش التهاب و تقویت استخوان
این چربیهای مفید به کاهش التهابات بدن و بهبود عملکرد استخوانها کمک میکنند. منابع سرشار از امگا ۳ عبارتند از:
- ماهیهای چرب مانند سالمون، ساردین و تن
- گردو و بذر تخم کتان
- روغن زیتون
درمان پوکی استخوان|پوکی استخوان درمان دارد؟
درمان پوکی استخوان به طور کلی بر پیشگیری از پیشرفت بیماری، کاهش خطر شکستگی، و بهبود کیفیت زندگی متمرکز است. از آنجایی که استخوان از دست رفته قابل جایگزینی کامل نیست، پیشگیری از پوکی استخوان و تشخیص زودهنگام آن اهمیت زیادی دارد. در ادامه مهمترین راهکارهای مقابله با این بیماری را بررسی میکنیم:
تغییر سبک زندگی
- تغذیه: مصرف کافی کلسیم و ویتامین D برای حفظ سلامت استخوانها ضروری است. منابع خوب کلسیم شامل لبنیات، سبزیجات برگ سبز، و مکملهای کلسیم است. ویتامین D نیز به جذب کلسیم کمک میکند و در ماهیهای چرب، زرده تخممرغ، و مکملها یافت میشود.
- ترک سیگار و مصرف الکل: سیگار و الکل میتوانند تراکم استخوان را کاهش دهند و خطر شکستگی را افزایش دهند.
- ورزش: ورزش منظم، به خصوص ورزشهای تحمل وزن مانند پیادهروی، دویدن، و وزنهبرداری، به تقویت استخوانها و کاهش خطر شکستگی کمک میکند. برای کسب اطلاعات بیشتر به شما پیشنهاد میکنیم مقاله مربوط به بهترین ورزش و زمان پیادهروی برای افراد دیابتی را بررسی نمایید.
دارو درمانی
در صورتی که پوکی استخوان تشخیص داده شود، پزشک ممکن است داروهایی برای افزایش تراکم استخوان و کاهش خطر شکستگی تجویز کند. برخی از داروهای مورد استفاده در درمان پوکی استخوان عبارتند از:
- بیس فسفوناتها: این داروها مانند آلندرونات، ریزدرونات، و زولدرونیک اسید، فعالیت سلولهای استخوانخوار را مهار کرده و به حفظ تراکم استخوان کمک میکنند.
- دنوزوماب: این دارو یک آنتیبادی مونوکلونال است که به پروتئینی به نام RANKL متصل شده و فعالیت سلولهای استخوانخوار را مهار میکند.
- هورمون پاراتیروئید: تریپاراتید، یک فرم مصنوعی از هورمون پاراتیروئید است که میتواند تراکم استخوان را افزایش دهد.
- هورمون درمانی: در زنان یائسه، هورمون درمانی ممکن است برای کاهش خطر پوکی استخوان و شکستگی تجویز شود.
- کلسی تونین: این هورمون به طور طبیعی در بدن تولید میشود و میتواند به کاهش درد ناشی از شکستگیهای ستون فقرات کمک کند.
سایر روشهای درمانی
- فیزیوتراپی: فیزیوتراپی میتواند به تقویت عضلات، بهبود تعادل، و کاهش خطر زمین خوردن کمک کند.
- کاردرمانی: کاردرمانی میتواند به افراد مبتلا به پوکی استخوان در انجام فعالیتهای روزمره و حفظ استقلال کمک کند.
- جراحی: در برخی موارد، مانند شکستگیهای شدید یا درد شدید ناشی از پوکی استخوان، ممکن است جراحی لازم باشد.
انتخاب روش درمانی مناسب به عواملی مانند سن، وضعیت سلامت عمومی، شدت پوکی استخوان، و سابقه شکستگی بستگی دارد. پزشک با توجه به این عوامل، بهترین روش درمانی را برای شما انتخاب خواهد کرد.
برای درمان سریع پوکی استخوان چه کنیم؟
برای درمان سریع بیماری پوکی استخوان، لازم است آن را به سرعت و زود هنگام تشخیص داد تا نتیجه بهتری حاصل شود. نکتهای که باید به آن توجه داشته باشید این است که درمان به صورت کامل انجام نمیشود؛ مگر اینکه فرد در سنین پایینتری قرار داشته باشد و یا بیماری هنوز به مرز هشدار نرسیده باشد.
درمانهای مربوط به پوکی استخوان شامل طیف گستردهای است؛ کاهش سرعت از دست دادن مواد معدنی و جلوگیری از پیشرفت آن، افزایش تراکم استخوانها و غیره همگی در کاهش دردهای ناشی از این بیماری مؤثر هستند.
درمان قطعی پوکی استخوان|درمان قطعی پوکی استخوان شدید
در حال حاضر درمان قطعی پوکی استخوان به معنای بازگرداندن کامل استخوان به حالت اولیه وجود ندارد، اما خبر خوب این است که شما میتوانید بیماری پوکی استخوان حتی نوع شدید آن را با کمک درمان دارویی (بیس فسفوناتها، دنوزوماب یا تریپاراتاید)، مصرف منظم و کافی کلسیم و ویتامین D، ورزشهای سبک مانند پیاده روی، اصلاح سبک زندگی (ترک سیگار، کاهش الکل) و پیشگیری از زمین خوردن کنترل کرده و تراکم و استحکام استخوان را افزایش دهید.
نتیجهگیری
همانطور که در این مقاله بررسی شد، دیابت و پوکی استخوان دو بیماری شایع و مزمن هستند که ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند. دیابت، به ویژه با ایجاد مقاومت به انسولین و اختلال در متابولیسم کلسیم، میتواند خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی را افزایش دهد. از سوی دیگر، پوکی استخوان نیز میتواند عوارض دیابت را تشدید کند. با توجه به عوامل خطر مشترک و عوارض ناشی از ابتلا به دیابت و پوکی استخوان، تشخیص زودهنگام و مدیریت بهینه این دو بیماری از اهمیت زیادی برخوردار است.
افراد مبتلا به دیابت باید به طور منظم تحت نظر پزشک باشند و اقدامات لازم برای پیشگیری از پوکی استخوان، مانند رعایت تغذیه سالم، ورزش منظم، و کنترل قند خون را انجام دهند. همچنین، غربالگری پوکی استخوان در بیماران دیابتی به تشخیص زودهنگام و پیشگیری از شکستگیها کمک میکند. در نهایت، با افزایش آگاهی در مورد ارتباط دیابت و پوکی استخوان و رعایت راهکارهای پیشگیری و درمان، میتوان از عوارض ناشی از این دو بیماری کاسته و کیفیت زندگی افراد را بهبود بخشید.