آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی یکی از روش‌های بررسی وضعیت تغذیه‌ای بدن است که میزان مواد مغذی ضروری مانند ویتامین D، ویتامین B12، آهن، کلسیم، منیزیم و روی را در بدن ارزیابی می‌کند. این آزمایش به پزشک کمک می‌کند تا کمبود یا افزایش برخی از ویتامین‌ها و مواد معدنی را شناسایی کرده و در صورت نیاز، برنامه درمانی یا مکمل مناسب را تجویز کند.
خستگی مداوم، ریزش مو، ضعف عضلانی و بی حالی از جمله علائمی هستند که ممکن است بررسی سطح این مواد را ضروری کنند. انجام این آزمایش با توجه به شرایط جسمی، رژیم غذایی و نظر پزشک می‌تواند به شناسایی کمبودهای تغذیه‌ای و حفظ سلامت بدن کمک کند. در ادامه این مقاله به بررسی آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی، موارد قابل اندازه‌گیری، شرایط انجام و نحوه تفسیر نتایج آن می‌پردازیم تا با آگاهی بیشتری برای بررسی وضعیت سلامت خود اقدام کنید.
فرم مشاوره رایگان
نیاز به راهنمایی پزشکی دارید؟
سؤال یا نگرانی پزشکی‌تان را با ما در میان بگذارید و برای دریافت راهنمایی تخصصی، فرم مشاوره رایگان سیناکر را تکمیل کنید. پزشکان ما به نوبت و متناسب با تخصص مرتبط با سؤال شما، با شما تماس خواهند گرفت.
آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی چیست؟
آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی مجموعه‌ای از بررسی‌های آزمایشگاهی است که برای اندازه‌گیری میزان برخی ریزمغذی‌ها در بدن انجام می‌شود. این آزمایش‌ها به شناسایی کمبودها، بررسی علت بعضی علائم و ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای کمک می‌کنند. آزمایش مشخصی وجود ندارد که به تنهایی تمام ویتامین‌ها و مواد معدنی بدن را اندازه‌گیری کند. پزشک با توجه به شرایط فرد، آزمایش‌های مورد نیاز را به صورت جداگانه یا در قالب چند بررسی درخواست می‌کند.
آزمایش چکاپ ویتامین‌های بدن شامل چه مواردی است؟
آزمایش‌های مربوط به ویتامین‌ها و مواد معدنی بر اساس نیاز هر فرد انتخاب می‌شوند. برخی از مهم‌ترین مواردی که ممکن است در این بررسی‌ها درخواست شوند، عبارتند از:
آزمایش ویتامین D
آزمایش ویتامین D معمولاً با اندازه‌گیری 25-OH Vitamin D انجام می‌شود. این آزمایش میزان ویتامین D موجود در خون را بررسی می‌کند و رایج‌ترین روش ارزیابی وضعیت این ویتامین در بدن است. کمبود ویتامین D ممکن است با مشکلات استخوانی، ضعف عضلانی و افزایش خطر نرمی استخوان همراه باشد.
با این حال، خستگی و دردهای عضلانی به تنهایی نشانه قطعی کمبود این ویتامین نیستند. انجام این آزمایش برای همه افراد سالم به صورت روتین توصیه نمی‌شود و معمولاً در صورت وجود علائم، عوامل خطر یا اندیکاسیون بالینی درخواست می‌شود.
آزمایش ویتامین B12
ویتامین B12 در ساخت گلبول‌های قرمز، عملکرد سیستم عصبی و تولید DNA نقش دارد. آزمایش خون این ویتامین برای بررسی احتمال کمبود آن، به ویژه در افراد دارای علائم یا عوامل خطر، انجام می‌شود. کمبود B12 ممکن است باعث کم خونی، خستگی، گزگز دست و پا، اختلال تعادل و مشکلات حافظه شود.
افرادی که رژیم غذایی گیاه خواری دارند یا به برخی بیماری‌های گوارشی مبتلا هستند، ممکن است بیشتر در معرض کمبود این ویتامین قرار بگیرند. در صورت مبهم بودن نتیجه، پزشک ممکن است آزمایش‌های تکمیلی مانند متیل‌مالونیک اسید (MMA) را درخواست کند.
آزمایش ویتامین B9 یا فولات
فولات یا ویتامین B9 برای تولید DNA و تشکیل گلبول‌های قرمز طبیعی ضروری است. کمبود آن می‌تواند به نوعی کم خونی به نام کم خونی مگالوبلاستیک منجر شود. این آزمایش معمولاً برای بررسی کم خونی، ارزیابی وضعیت تغذیه‌ای و بررسی احتمال کمبود فولات درخواست می‌شود. سطح فولات در دوران بارداری و پیش از آن نیز اهمیت دارد زیرا این ویتامین در رشد اولیه سیستم عصبی جنین نقش دارد.
آزمایش ویتامین B6؛ چه زمانی لازم است؟
ویتامین B6 در عملکرد سیستم عصبی، ساخت هموگلوبین و سوخت‌وساز پروتئین‌ها نقش دارد. آزمایش این ویتامین معمولاً در شرایط خاص، مانند سوءتغذیه، برخی بیماری‌های زمینه‌ای یا احتمال اختلال در جذب مواد مغذی انجام می‌شود. برای ارزیابی وضعیت B6 معمولاً شکل فعال آن در خون، یعنی پیریدوکسال ۵-فسفات (PLP)، اندازه‌گیری می‌شود.
کمبود B6 ممکن است با کم خونی، التهاب پوست، ترک گوشه لب و علائم عصبی همراه باشد. از طرف دیگر، مصرف بیش‌ازحد مکمل‌های حاوی این ویتامین نیز می‌تواند به آسیب عصبی و گزگز اندام‌ها منجر شود.
آزمایش ویتامین A و E؛ در چه شرایطی انجام می‌شود؟
ویتامین‌های A و E در عملکردهای مختلف بدن نقش دارند و بررسی سطح آن‌ها معمولاً برای همه افراد ضروری نیست. این آزمایش‌ها بیشتر در شرایطی مانند سوء جذب چربی، برخی بیماری‌های گوارشی و کبدی یا وجود علائم مشکوک درخواست می‌شوند. کمبود ویتامین A ممکن است باعث اختلال دید در تاریکی و خشکی چشم شود.
کمبود ویتامین E نیز در موارد شدید می‌تواند با ضعف عضلانی و مشکلات عصبی همراه باشد. تشخیص کمبود این ویتامین‌ها با بررسی علائم و نتایج آزمایشگاهی انجام می‌شود.
آزمایش ویتامین C و K
ویتامین C در ساخت کلاژن، ترمیم زخم‌ها و جذب آهن نقش دارد. اندازه‌گیری سطح این ویتامین معمولاً در شرایطی مانند سوءتغذیه شدید یا احتمال کمبود قابل توجه درخواست می‌شود. کمبود شدید آن می‌تواند باعث خونریزی لثه، کبودی آسان و اختلال در ترمیم زخم شود. ویتامین K نیز برای تولید برخی پروتئین‌های موثر در انعقاد خون ضروری است.
بررسی وضعیت آن در افراد دارای اختلال انعقادی یا مشکلات جذب چربی ممکن است ضرورت پیدا کند. آزمایش PT/INR عملکرد سیستم انعقاد خون را ارزیابی می‌کند و اندازه‌گیری مستقیم سطح ویتامین K محسوب نمی‌شود.
آزمایش آهن و فریتین
آهن برای ساخت هموگلوبین و انتقال اکسیژن در بدن ضروری است. فریتین نیز پروتئینی است که ذخایر آهن بدن را نشان می‌دهد. بررسی این دو شاخص به تشخیص کمبود آهن و ارزیابی وضعیت ذخایر آن کمک می‌کند. برای بررسی دقیق‌تر وضعیت آهن، ممکن است آزمایش‌های دیگری مانند آهن سرم، ظرفیت اتصال آهن به ترانسفرین (TIBC) و درصد اشباع ترانسفرین نیز درخواست شوند.
هر کدام از این شاخص‌ها اطلاعات متفاوتی درباره میزان آهن و نحوه انتقال آن در خون ارائه می‌دهند. فریتین ممکن است در شرایط التهابی یا برخی بیماری‌ها افزایش پیدا کند بنابراین نتیجه آن باید همراه با سایر شاخص‌های آهن و وضعیت بالینی فرد تفسیر شود.
آزمایش کلسیم خون
کلسیم برای سلامت استخوان‌ها، انقباض عضلات، انتقال پیام‌های عصبی و عملکرد قلب ضروری است. آزمایش کلسیم خون برای بررسی اختلالات مربوط به این ماده معدنی و ارزیابی برخی بیماری‌های کلیوی، استخوانی و هورمونی انجام می‌شود. بیشتر کلسیم خون به پروتئین آلبومین متصل است به همین دلیل، در برخی شرایط پزشک علاوه بر کلسیم کل، کلسیم یونیزه یا کلسیم اصلاح شده بر اساس آلبومین را نیز بررسی می‌کند.
آزمایش منیزیم خون
منیزیم در فعالیت آنزیم‌ها، عملکرد عضلات و اعصاب و تنظیم ضربان قلب نقش دارد. آزمایش منیزیم خون معمولاً برای بررسی احتمال کمبود یا افزایش این ماده معدنی درخواست می‌شود. کمبود منیزیم ممکن است با گرفتگی عضلات، ضعف، لرزش و اختلال ضربان قلب همراه باشد.
این آزمایش در افراد مبتلا به بیماری‌های گوارشی یا کلیوی و کسانی که برخی داروها را مصرف می‌کنند نیز کاربرد دارد. البته مقدار منیزیم خون همیشه نشان دهنده کل ذخایر منیزیم بدن نیست و نتیجه باید با توجه به شرایط فرد تفسیر شود.
آزمایش روی (زینک)
روی یا زینک در عملکرد سیستم ایمنی، ترمیم زخم، رشد سلولی و سلامت پوست و مو نقش دارد. آزمایش روی خون ممکن است در صورت وجود علائم کمبود، سوءتغذیه یا اختلال جذب مواد مغذی درخواست شود. ریزش مو، کاهش اشتها و تاخیر در ترمیم زخم‌ها می‌توانند با کمبود روی همراه باشند اما اختصاصی نیستند و برای تشخیص، بررسی‌های بیشتری لازم است.
آزمایش مس و سایر عناصر کمیاب
مس از عناصر ضروری بدن است و در تشکیل گلبول‌های قرمز، عملکرد سیستم عصبی و سوخت‌وساز آهن نقش دارد. آزمایش مس خون معمولاً در شرایط خاص، مانند احتمال کمبود یا افزایش مس و بررسی برخی بیماری‌های کبدی و ژنتیکی، درخواست می‌شود. در کنار مس، اندازه‌گیری عناصری مانند سلنیوم نیز ممکن است در افراد دارای سوء تغذیه، اختلال جذب یا برخی بیماری‌های زمینه‌ای ضرورت پیدا کند. این آزمایش‌ها جزو چکاپ روتین همه افراد نیستند.
آزمایش فسفر خون
فسفر یکی از مواد معدنی مهم برای سلامت استخوان‌ها، تولید انرژی و عملکرد سلول‌هاست. آزمایش فسفر خون برای بررسی اختلالات کلیوی، مشکلات استخوانی و برخی اختلالات متابولیک انجام می‌شود. مقدار فسفر خون با عملکرد کلیه و هورمون‌هایی مانند هورمون پاراتیروئید ارتباط دارد. به همین دلیل، پزشک ممکن است برای بررسی دقیق‌تر، آزمایش کلسیم، ویتامین D و عملکرد کلیه را نیز درخواست کند.
پنل الکترولیت‌های خون چیست؟
الکترولیت‌ها مواد معدنی دارای بار الکتریکی هستند که در تنظیم تعادل مایعات، عملکرد اعصاب و انقباض عضلات نقش دارند. اندازه‌گیری آن‌ها به بررسی وضعیت آب و املاح بدن و شناسایی برخی اختلالات کلیوی و متابولیک کمک می‌کند.
پنل الکترولیت در پنل متابولیک پایه (BMP) و کامل (CMP)
پنل متابولیک پایه و کامل، مجموعه‌ای از آزمایش‌های خون هستند که علاوه بر برخی مواد معدنی و الکترولیت‌ها، اطلاعاتی درباره قند خون و عملکرد کلیه ارائه می‌دهند.
| نوع پنل | تعداد آزمایش‌ها | ترکیبات اصلی |
| BMP | ۸ مورد | گلوکز، کلسیم، سدیم، پتاسیم، کلر، بی‌کربنات، نیتروژن اوره خون (BUN) و کراتینین |
| CMP | ۱۴ مورد | تمام موارد BMP به علاوه آلبومین، پروتئین کل، بیلی روبین و آنزیم‌های کبدی شامل ALP، ALT و AST |
پنل CMP نسبت به BMP اطلاعات بیشتری درباره وضعیت کبد و پروتئین‌های خون ارائه می‌دهد. پزشک با توجه به علائم، سابقه بیماری و هدف بررسی، یکی از این دو پنل را انتخاب می‌کند.
آزمایش سدیم و پتاسیم خون
سدیم و پتاسیم از مهم‌ترین الکترولیت‌های بدن هستند. سدیم در تنظیم تعادل آب و مایعات نقش دارد و پتاسیم برای عملکرد طبیعی عضلات، اعصاب و قلب ضروری است. اختلال در سطح این دو ماده ممکن است با ضعف، خستگی، گیجی، گرفتگی عضلات یا نامنظمی ضربان قلب همراه باشد. بیماری‌های کلیوی، کم آبی و مصرف برخی داروها می‌توانند بر میزان سدیم و پتاسیم خون تاثیر بگذارند.
آزمایش کلر و بی‌کربنات خون
کلر و بی‌کربنات در تنظیم تعادل مایعات و حفظ تعادل اسید و باز بدن نقش دارند. آزمایش این دو ماده معمولاً در کنار سایر الکترولیت‌ها و برای بررسی وضعیت متابولیک بدن انجام می‌شود. تغییر سطح کلر یا بی‌کربنات ممکن است با بیماری‌های کلیوی، اختلالات تنفسی، استفراغ طولانی مدت یا برخی مشکلات متابولیک ارتباط داشته باشد. تفسیر نتیجه به شرایط فرد و سایر آزمایش‌ها بستگی دارد.
تفاوت آزمایش ویتامین‌ها با پنل الکترولیت‌های خون چیست؟
آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی با پنل الکترولیت‌ها از نظر هدف و ترکیبات تفاوت دارد. آزمایش‌های ویتامینی بیشتر برای بررسی وضعیت تغذیه‌ای و شناسایی کمبود یا افزایش ریزمغذی‌ها استفاده می‌شوند اما پنل الکترولیت‌ها تعادل مواد معدنی دارای بار الکتریکی را ارزیابی می‌کند.
| تفاوت‌ها | آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی | پنل الکترولیت‌ها |
| هدف | بررسی کمبود یا افزایش ریزمغذی‌ها | ارزیابی تعادل آب و املاح |
| موارد رایج | ویتامین D، B12، آهن، فریتین و روی | سدیم، پتاسیم، کلر و بی‌کربنات |
| کاربرد | بررسی وضعیت تغذیه‌ای و علائم کمبود | ارزیابی تعادل مایعات و اسید و باز بدن |
این دو نوع آزمایش جایگزین یکدیگر نیستند و ممکن است پزشک برای بررسی کامل‌تر وضعیت فرد، هر دو را درخواست کند.
چه افرادی به آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی نیاز دارند؟
انجام آزمایش برای همه افراد ضروری نیست و معمولاً افرادی که علائم مشکوک، سابقه بیماری یا عوامل خطر کمبود مواد مغذی دارند، ممکن است به بررسی آزمایشگاهی نیاز پیدا کنند.
سالمندان
با افزایش سن، احتمال بروز برخی مشکلات تغذیه‌ای و اختلال در جذب مواد مغذی بیشتر می‌شود. سالمندان، به ویژه افراد دارای رژیم غذایی محدود یا بیماری‌های زمینه‌ای، ممکن است به بررسی ویتامین B12، ویتامین D و سایر مواد مغذی نیاز داشته باشند.
بارداری و برنامه ریزی برای بارداری
در دوران بارداری نیاز بدن به برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی افزایش پیدا می‌کند. بررسی وضعیت آهن، فولات و سایر مواد مغذی بر اساس شرایط مادر و مراقبت‌های دوران بارداری انجام می‌شود. افرادی که قصد بارداری دارند نیز بهتر است درباره نیاز به مکمل‌ها و آزمایش‌های ضروری با پزشک مشورت کنند؛ زیرا کمبود برخی مواد مغذی می‌تواند بر سلامت مادر و رشد جنین تاثیر بگذارد.
بیماری‌های مزمن، گوارشی و کلیوی
برخی بیماری‌ها می‌توانند جذب، ذخیره یا دفع ویتامین‌ها و مواد معدنی را مختل کنند. برای مثال، بیماری‌های گوارشی ممکن است جذب آهن و ویتامین B12 را کاهش دهند و بیماری‌های کلیوی بر تعادل الکترولیت‌ها و مواد معدنی تاثیر بگذارند. افراد مبتلا به این بیماری‌ها ممکن است بر اساس نوع بیماری، داروهای مصرفی و نظر پزشک به آزمایش‌های دوره‌ای نیاز داشته باشند.
علائم کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی چیست؟
علائم کمبود ریزمغذی‌ها به نوع ماده و شدت کمبود بستگی دارد. برخی نشانه‌های احتمالی عبارتند از:
- خستگی و ضعف: ممکن است با کمبود آهن، ویتامین B12 یا برخی مواد مغذی دیگر ارتباط داشته باشد.
- ریزش مو: در بعضی افراد با کمبود آهن یا روی همراه است؛ البته دلایل دیگری نیز دارد.
- گزگز دست و پا: می‌تواند در کمبود ویتامین B12 یا برخی اختلالات عصبی دیده شود.
- گرفتگی عضلات: گاهی با اختلال در سطح منیزیم، کلسیم یا پتاسیم ارتباط دارد.
- کاهش دید در تاریکی: یکی از نشانه‌های احتمالی کمبود ویتامین A است.
- خونریزی لثه و کبودی آسان: ممکن است در کمبود شدید ویتامین C یا اختلالات انعقادی دیده شود.
این علائم اختصاصی نیستند و ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند؛ بنابراین تشخیص کمبود و انتخاب درمان باید بر اساس ارزیابی پزشکی و نتایج آزمایش انجام شود.
چه زمانی انجام آزمایش‌های تکمیلی ویتامین‌ها ضروری است؟
گاهی نتیجه آزمایش اولیه برای تشخیص علت علائم کافی نیست. در چنین شرایطی، پزشک ممکن است آزمایش‌های تکمیلی درخواست کند تا کمبود احتمالی، اختلال جذب یا بیماری زمینه‌ای مشخص شود. برای مثال، در صورت مشاهده کم خونی ممکن است علاوه بر شمارش کامل سلول‌های خون (CBC)، سطح فریتین، آهن، ویتامین B12 و فولات نیز بررسی شود. همچنین در اختلالات کلسیم، اندازه‌گیری ویتامین D، فسفر و هورمون پاراتیروئید می‌تواند به تشخیص علت کمک کند.
آیا آزمایش چکاپ ویتامین‌ها نیاز به ناشتایی دارد؟
نیاز به ناشتایی به نوع آزمایش‌های درخواستی و دستورالعمل آزمایشگاه بستگی دارد. بسیاری از آزمایش‌های ویتامین‌ها به تنهایی نیازی به ناشتایی ندارند اما ممکن است همراه با آن‌ها آزمایش‌هایی مانند قند خون یا برخی پنل‌های متابولیک درخواست شود که به رعایت شرایط خاص نیاز دارند.
اگر ناشتایی لازم باشد، مدت آن معمولاً طبق دستور آزمایشگاه تعیین می‌شود و در بسیاری از آزمایش‌ها ۸ تا ۱۲ ساعت است. در این مدت، نوشیدن آب ساده معمولاً مجاز است. پیش از نمونه گیری، دستور آزمایشگاه یا پزشک را بررسی کنید و بدون توصیه تخصصی، مصرف داروهای خود را قطع نکنید.
آیا مصرف مکمل قبل از آزمایش بر نتیجه تاثیر می‌گذارد؟
بله، مصرف برخی مکمل‌ها می‌تواند سطح مواد اندازه گیری شده را تغییر دهد یا در بعضی روش‌های آزمایشگاهی تداخل ایجاد کند. برای مثال، مصرف مکمل آهن ممکن است بر نتیجه آزمایش آهن سرم اثر بگذارد و بیوتین نیز در برخی روش‌های آزمایشگاهی باعث ایجاد نتایج نادرست شود.
طبق مطالعات سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) بیوتین) ویتامین (B7 موجود در مکمل‌ها می‌تواند منجر به نتیجه اشتباه (بالاتر یا پایین‌تر از مقدار واقعی) در برخی آزمایش‌ها، از جمله آزمایش‌های هورمونی و قلبی شود.
بنابراین پیش از نمونه گیری، نام و مقدار مکمل‌ها و داروهای مصرفی را به پزشک یا آزمایشگاه اطلاع دهید. درباره زمان قطع احتمالی مکمل‌ها نیز باید طبق دستور پزشک یا آزمایشگاه عمل کنید؛ زیرا قطع خودسرانه داروها و مکمل‌های تجویزشده توصیه نمی‌شود.
تفسیر نتایج آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی
نتایج آزمایش باید با توجه به محدوده مرجع آزمایشگاه، سن، شرایط جسمی، سابقه پزشکی و داروهای مصرفی بررسی شوند. قرار گرفتن یک عدد خارج از محدوده مرجع همیشه به معنای وجود بیماری نیست و ممکن است به بررسی‌های بیشتری نیاز داشته باشد.
محدوده طبیعی و کمبود؛ چرا عدد آزمایشگاه‌ها متفاوت است؟
محدوده مرجع هر آزمایش بر اساس روش اندازه‌گیری، تجهیزات و استانداردهای آزمایشگاه تعیین می‌شود. به همین دلیل، ممکن است اعداد درج شده در برگه آزمایشگاه‌های مختلف کمی تفاوت داشته باشند. پایین‌تر بودن نتیجه از محدوده مرجع می‌تواند احتمال کمبود را مطرح کند اما تشخیص نهایی تنها با بررسی عدد آزمایش انجام نمی‌شود. پزشک علائم، سابقه بیماری و نتایج سایر آزمایش‌ها را نیز در نظر می‌گیرد.
افزایش بیش از حد ویتامین‌ها و مواد معدنی
افزایش بعضی ویتامین‌ها و مواد معدنی نیز می‌تواند برای بدن مشکل ساز باشد. این وضعیت ممکن است در اثر مصرف خودسرانه یا بیش‌ازحد مکمل‌ها، اختلالات متابولیک یا برخی بیماری‌های زمینه‌ای ایجاد شود. برای مثال، دریافت بیش‌ازحد ویتامین D می‌تواند باعث افزایش کلسیم خون شود. تجمع آهن نیز ممکن است به اندام‌هایی مانند کبد و قلب آسیب برساند. بنابراین مصرف مکمل‌ها باید متناسب با نیاز بدن و توصیه پزشک باشد.
تاثیر کم آبی و داروها بر نتیجه‌ی الکترولیت‌ها
کم آبی بدن می‌تواند غلظت برخی الکترولیت‌ها را تغییر دهد و بر نتیجه آزمایش اثر بگذارد. همچنین داروهایی مانند داروهای ادرارآور و بعضی داروهای موثر بر عملکرد کلیه ممکن است سطح سدیم، پتاسیم و سایر الکترولیت‌ها را تحت تاثیر قرار دهند. به همین دلیل، هنگام تفسیر نتایج باید وضعیت آب بدن، داروهای مصرفی و بیماری‌های زمینه‌ای در نظر گرفته شوند. در صورت مشاهده تغییر غیرطبیعی، پزشک ممکن است آزمایش را تکرار کند یا بررسی‌های تکمیلی درخواست دهد.
سخن پایانی
آزمایش ویتامین‌ها و مواد معدنی راهی برای بررسی وضعیت تغذیه‌ای بدن و شناسایی کمبود یا افزایش مواد مغذی ضروری است. نتایج این آزمایش به پزشک کمک می‌کند تا در صورت نیاز، مکمل یا روش درمانی مناسبی را پیشنهاد دهد. البته نوع آزمایش و ضرورت انجام آن باید با توجه به علائم و شرایط جسمی هر فرد تعیین شود. بنابراین، برای حفظ سلامت بدن، از مصرف خودسرانه مکمل‌ها پرهیز کنید و تفسیر نتایج آزمایش را به پزشک بسپارید.